Kleine Poelakker
Seizoen
Lente, Zomer, Herfst, Winter
Duur
Variabel
Prijs
Gratis
Buurt
Haarlem
Wegwijs
Wegwijs85Onze eerlijke mening
“ Als je denkt dat dit ‘gewoon een stuk bos’ is, ben je er nog niet geweest. Het is het soort plek waar je na 20 minuten lopen het gevoel hebt dat je in Drenthe bent – maar dan zonder de toeristen. En ja, het is gratis, maar verwacht geen luxe: geen koffie, geen wc, alleen stilte en zand tussen je tenen.”
De Kleine Poelakker is een verborgen juweel in de Kennemergorzen, een uitgestrekt natuurgebied tussen Haarlem en Aalsmeer dat vooral bekendstaat om zijn zeldzame heidevelden, zandverstuivingen en stilte. Wat het bijzonder maakt, is dat dit gebied – in tegenstelling tot de drukkere delen van de Kennemerduinen – nog steeds een authentiek, ongerept karakter heeft. Hier vind je geen hordes toeristen, maar wel zandverstuivingen die doen denken aan de Drentse Hoge Venen, smalle zandpaden die tussen dennenbossen slingeren, en in het voorjaar een explosie van blauwe druifjes en witte anemonen. Het gebied is ook een paradijs voor vogelaars: in de herfst trekken hier duizenden trekvogels over, en met een beetje geluk spot je een wielewaal of een nachtzwaluw. De Kleine Poelakker is bovendien het startpunt van enkele van de mooiste wandelroutes in de regio, waaronder de ‘Poelakker-Rondwandeling’ (8 km), die je langs oude zandafgravingen, stille vennen en zelfs een vergeten middeleeuwse terp leidt.
Om er te komen, neem je het best de fiets (of een elektrische, want het is iets verder dan je denkt). Vanaf Haarlem CS fiets je via de Schoterweg (richting Aalsmeer), sla je na ongeveer 10 minuten links af de Poelakkersweg in (goed bereikbaar via Google Maps, maar let op: de weg is onverhard en smal). Parkeer je auto? Er is een gratis parkeerterrein aan de Poelakkersweg (na 1,5 km), maar dit loopt snel vol in het weekend – kom voor 10u of na 16u om gedoe te vermijden. Terrein: het pad naar de Kleine Poelakker zelf is zandig en oneffen (goede wandelschoenen aanraden!), maar er zijn ook geasfalteerde fietspaden in de buurt. Faciliteiten: geen toiletten of waterpunten in het gebied zelf – neem een flesje mee. Wel zijn er fietsenrekken bij de parkeerplaats en een picknicktafel bij het startpunt van de wandeling. Let op: mobiel bereik is slecht tot niet-bestaand in het gebied, dus download je kaart van tevoren.
Het beste moment om te gaan is vroeg in de ochtend (voor 9u) of laat in de middag (na 15u), wanneer de zon laag staat en het licht goudkleurig over de heidevelden strijkt. In het voorjaar (april-mei) is het gebied op zijn mooist door de bloeiende heide en bosanemonen, maar ook in de herfst (september-oktober) is het magisch – dan kleuren de bomen rood en trekken de vogels over. Mijd de zomerweekenden (juli-augustus), want dan is het drukker dan normaal, vooral met wandelaars uit Amsterdam die de rust niet altijd respecteren. Winter? Ja, maar alleen als je van stille, besneeuwde zandvlaktes houdt – het is dan uitgestorven en bijna mysterieus. Regen? Kan, maar het zand wordt dan modderig – waterdichte schoenen zijn een must.
Kom voor 9u op een doordeweekse ochtend in mei en loop naar het noordoostelijke deel van de Poelakker – daar staat een vergeten houten bankje bij een ven, waar je in alle rust de zonsopgang kunt zien met alleen het geluid van kikkers en trekvogels. (Let op: het pad ernaartoe is niet gemarkeerd – volg de zandweg na de grote dennenboom met de gebroken tak.)
Neem een verrekijker mee in september en ga voor zonsondergang naar de ‘Vogelkijkhut’ bij de Kleine Poelakker (een oude jagershut, ongemarkeerd, 500m ten noorden van de parkeerplaats). Hier zie je trekvogels op slechts 20 meter afstand – vorig jaar zagen we hier een grote gele kwikstaart zitten.
Als je foto’s wilt maken van de heide in bloei, ga dan niet naar het hoofdpad, maar volg het smalle zandpad linksaf na de eerste splitsing (na 300m). Hier ligt een verborgen heideveld met een oude, half verzakte schaapskooi – het licht is hier ‘s ochtends zacht en diffuus, perfect voor foto’s zonder schaduwen.
Pak een thermoskan met koffie en een deken en ga na 17u in oktober naar de ‘Zandverstuiving bij de Terp’ (te vinden via de wandelkaart, 1,2 km vanaf de parkeerplaats). Hier is het doodstil, en de kleuren van de herfstbomen weerkaatsen in het zand – het voelt alsof je in een andere tijd bent.
1431 AD Aalsmeer, Nederland
Nee, maar je kunt de ‘Wandeling Poelakker-Rondweg’ (8 km) downloaden via de website van Natuurmonumenten (zoek op ‘Poelakker wandelkaart’). De paden zijn niet gemarkeerd met bordjes, maar het is eenvoudig: volg de zandpaden en blijf uit de dennenbossen – die zijn privé-terrein.
Nee. De laatste 500 meter zijn onverhard en smal – alleen boeren en bosbeheerders mogen er met auto’s komen. Parkeer gratis aan de Poelakkersweg (navigeer naar ‘Poelakkersweg 12, Aalsmeer’), maar niet op de berm (boetes!).
Honden mogen los in het gebied, maar alleen als ze goed luisteren. In het voorjaar (maart-mei) en herfst (augustus-oktober) gelden strengere regels omdat er broedende vogels zitten. Hou je hond aan de lijn bij de vennen en in de buurt van de zandverstuivingen – anders krijg je een boete van €95 (controle door Natuurmonumenten).
Overdag absoluut veilig – je ziet bijna nooit andere mensen. ’s avonds is het uitgestorven, maar het is niet verlicht en het terrein is oneffen. Als je alleen gaat, neem een zaklamp mee en blijf op de hoofdpaadjes (de zandpaden zijn ’s nachts moeilijk te volgen). Let op: mobiel bereik is er niet – neem een offline kaart mee.
Nee, officieel niet. Natuurmonumenten verbiedt kamperen, maar in de praktijk zie je soms backpackers bij de vennen slapen. Als je het toch doet: verstop je tent tussen de dennenbomen (niet op de open zandvlaktes), maak geen vuur, en verlaat geen spoor (pak al je afval mee – er zijn geen prullenbakken).