
Hofje van Guurtje de Waal
Seizoen
Lente, Zomer, Herfst, Winter
Duur
Variabel
Prijs
Gratis
Buurt
oude-stad
Wegwijs
Wegwijs97Onze eerlijke mening
“ Dit is geen Instagram-spot of een ‘moet-je-zien’-plek voor toeristen. Het is een werkend hofje met echte bewoners die er al decennia wonen – dus niet luid praten, niet zomaar naar binnen lopen en al helemaal geen selfies maken. Als je rust zoekt en een stukje oud-Haarlem wilt zien, prima. Maar verwacht geen interactie of een ‘ervaring’ – het is gewoon hun thuis. ”
Het Hofje van Guurtje de Waal is een van de oudste en meest intieme hofjes van Haarlem, verborgen achter een onopvallende poort aan de Lange Annastraat 40. Dit 17e-eeuwse hofje, gesticht in 1638, is een tijdcapsule van rust en traditie midden in de drukke binnenstad. Wat het bijzonder maakt, is de authenticiteit: geen toeristische opsmuk, maar een werkend hofje waar nog steeds ouderen wonen volgens de oorspronkelijke regels van de stichting. De bakstenen woninkjes, de centrale put en de geheime tuin (alleen zichtbaar vanaf de straat) geven je het gevoel alsof je een stap terug in de tijd zet. Het is een van de weinige plekken in Haarlem waar je de echte Haarlemse levenswijze nog kunt ervaren, zonder dat het een museum is.
Om er te komen, loop je vanaf het Grote Marktplein (5 minuten) via de Grote Houtstraat richting de Vijfhoek. Sla links af de Lange Annastraat in en zoek naar het donkergroene poortje met het bordje Hofje van Guurtje de Waal (nummer 40). Let op: de poort is slechts 1,5 meter breed en gaat schuil achter een fietsenrek. Het hofje zelf is geen openbaar park – je mag er wel kijken, maar niet rondlopen of fotograferen zonder toestemming. De bestrating is ongelijk (kasseien en natuursteen), dus kom niet op hakken. Er zijn geen toiletten, bankjes of afvalbakken binnen het hofje, maar aan de overkant (Lange Annastraat 38) zit Café de 3 Zwanen waar je koffie kunt halen. Parkeergelegenheid is schaars; gebruik de parkeergarage Spaarne (5 minuten lopen) of fietsenrekken aan de Grote Houtstraat.
Het beste moment om het hofje te bezoeken is vroeg in de ochtend (8-9 uur) of laat in de middag (16-17 uur), wanneer de bewoners vaak buiten zitten of boodschappen doen. In de zomer (juni-augustus) is het hofje ’s avonds (tot 21 uur) verlicht door lantaarns uit de 17e eeuw – een magisch gezicht. Vermijd woensdagochtenden (markt op de Grote Markt trekt veel volk) en zondagen na 12 uur (dan is het vaak druk met dagjesmensen die foto’s willen maken. In de herfst (september-oktober) zijn de bomen in de tuin achter het hofje goudgeel, maar het kan glad zijn door bladeren op de kasseien. Winterbezoek? Alleen als je de kerstversiering (soms door bewoners zelf gemaakt) wilt zien – maar dan wel met schoenen met profiel, want de stenen zijn spekglad.
Kom voor 9 uur ’s ochtends en kijk naar het raam op de hoek van het hofje (het huisje met de blauwe luiken) – daar woont mevrouw De Vries, die elke dag om 8:30 uur haar geraniums water geeft met een koperen gieter. Ze praat graag, maar alleen als je eerst hallo zegt in het Nederlands (geen Engels).
In de herfst (september) staan er vaak kleine pompoenen voor de deuren van de bewoners – die zijn niet om mee te nemen, maar als je er eentje ziet met een rood lintje, mag je er één mee naar huis nemen (vraag eerst aan de buurvrouw, mevrouw Janssen, die woont in het huisje met de groene deur).
De geheime tuin achter het hofje is alleen zichtbaar vanaf de binnenplaats, maar als je precies om 15:15 uur staat (wanneer de klok van de Sint Bavokerk slaat), zie je soms de kat van het hofje, Meneer Krol, over de muur gluren. Hij is zwart-wit en heeft een wit pootje – bewoners zeggen dat hij 20 jaar oud is.
Als je echt wilt zien hoe het hofje erbij ligt zonder mensen, ga op een dinsdagochtend in januari (na 10 uur). Dan zijn de meeste bewoners boodschappen doen in de Albert Heijn aan de Nieuwe Gracht, en de tuin is bedekt met een dun laagje rijp – het ziet eruit als een ansichtkaart.
Ja, maar alleen tot aan de binnenplaats. Loop niet naar de deuren van de woningen of de tuin achterin. Bewoners waarderen het als je zacht praat en niet blijft staan om foto’s te maken.
Omdat het geen toeristische attractie is. Het hofje heeft bewust geen grote borden om massatoerisme te voorkomen. De ingang is bewust klein en onopvallend – wie het vindt, vindt het.
Nee, de tuin is privé en alleen toegankelijk voor bewoners. Je kunt er slechts een deel van zien vanaf de binnenplaats, maar niet naar binnen gaan.
Nee, het hofje is gratis te bezichtigen. Maar als je iets wilt doneren (bijvoorbeeld voor onderhoud), kun je een briefje in de donatiebus doen die soms bij de poort hangt (meestal in de winter).
Dat is een teken van de bewoners dat ze niet gestoord willen worden (bijvoorbeeld omdat ze ziek zijn of rust nodig hebben). Als je een rood lint ziet, loop dan snel door zonder te staren.