Groenendaal

Groenendaal is een van de meest ondergewaardeerde parels van de Kennemermeren: een uitgestrekt natuurgebied van 1.200 hectare waar je echt even uit de stad ontsnapt. Het gebied is vooral bekend als het voormalige trainingsparadijs van wielerkampioen Richard Groenendaal (die hier in 2000 wereldkampioen veldrijden werd), maar het is vooral een labyrint van zanderige paden, stille bossen en open water waar je uren kunt verdwalen zonder een mens tegen te komen. Wat het bijzonder maakt? Het is een van de weinige plekken in de Randstad waar je nog echt alleen kunt zijn — geen fietsersmassa’s, geen hordes wandelaars, en vooral: geen telefoonbereik. De combinatie van zandgrond, dennenbossen en de karakteristieke ‘Groenendaalse heuvels’ (ja, die bestaan echt, al zijn ze klein) maakt het een uniek terrein voor hardlopers, mountainbikers en gewoon mensen die even willen ademen zonder dat iemand ‘Hé, mag ik even een selfie?’ roept.

Hoe je er komt: Vanaf Haarlem is het een makkelijke 20 minuten met de bus (lijn 80 richting Heemstede, uitstappen bij Groenendaal — de halte staat letterlijk midden in het bos). Als je met de auto komt, parkeer je bij Parkeerplaats De Zandvoort (gratis, maar vol na 10u in het weekend) of Parkeerplaats De Vliet (rustiger, maar minder uitgangspunten voor wandelingen). Fietsers: volg de N203 richting Heemstede en sla bij het bord Groenendaal af — het eerste zandpad dat je ziet is de Groenendaalseweg, waar je je fiets kunt dumpen en te voet verder kunt. Let op: de paden zijn niet geasfalteerd — gravel, zand en soms modder (na regen wordt het een glijbaan). Neem schoenen met grip mee, anders sta je na 10 minuten met je sokken vol zand. Faciliteiten? Basaal: twee openbare toiletten bij de parkeerplaatsen (soms dicht in de winter), een drinkfonteintje bij De Zandvoort en een handvol bankjes die meestal bezet zijn door hardlopers die hun schoenveters zitten te vervloeken. Geen horeca, geen winkels — alleen jij, de bomen en af en toe een ree die je aanstaart alsof jij de indringer bent.

Het beste moment om te gaan is early — voor 9u ’s ochtends in het weekend, of op een doordeweekse dag na 16u. Dan is het stil, het licht is zacht en je hebt het gebied bijna voor jezelf. In de herfst (september-oktober) is het bos een kleurenpalet van rood en geel, en de zandpaden zijn droog genoeg om niet weg te zakken. In de lente (april-mei) bloeien de heidevelden bij De Vliet — maar dan is het ook drukker met fotograferende Instagrammers. Winter? Ja, maar alleen als je van modder houdt — de paden zijn dan vaak onbegaanbaar voor fietsers, maar perfect voor een sombere wandeling met een thermoskan koffie. Vermijd zomerse weekenden (juni-augustus) — dan is het vol met gezinnen, hardloopgroepen en mensen die hun hond uitlaten alsof het een wedstrijd is. En als het hevig geregend heeft? Blijf thuis. Het zand wordt dan een moeras, en je zult spijt krijgen van je keuze.