
Duinvliet
Seizoen
Lente, Zomer, Herfst, Winter
Duur
Variabel
Prijs
Gratis
Buurt
duinwijk
Wegwijs
Wegwijs77Onze eerlijke mening
“ Duinvliet is geen ‘instagrammable’ hotspot, maar een plek waar je écht even uit de stad valt. Als je rust, ruimte en het geluid van niets anders dan de wind zoekt, is dit je plek. Maar verwacht geen luxe: het is puur, eenvoudig en soms een beetje wilder dan je misschien gewend bent. ”
Duinvliet is een verborgen parel in de Duinwijk, waar de stad Haarlem overgaat in de ruige schoonheid van de Kennemerduinen. Het is een smal, kronkelend zandpad (soms met grind) dat zich door het duingebied slingert, omzoomd door helmgras, duindoorn en af en toe een eenzame den. Wat het bijzonder maakt, is dat je hier geen toeristenmassa’s tegenkomt – alleen wandelaars, hardlopers en af en toe een paardrijder. Het pad loopt parallel aan de Duinweg (de hoofdroute naar Bloemendaal), maar voelt als een geheim: je hoort alleen het ruisen van de wind, het gekraak van zand onder je voeten en af en toe het gekwetter van een pimpelmees. Het is de perfecte plek om even uit de stad te ontsnappen zonder ver te hoeven gaan, en het biedt onverwachte uitzichten over de duinen en, op heldere dagen, zelfs een glimp van de Noordzee in de verte.
Hoe kom je er? Het startpunt is het parkeerterrein aan de Duinweg (gratis, maar klein – kom voor 10u ’s ochtends of na 16u ’s middags om een plek te vinden). Vanaf daar loop je 50 meter zuidwaarts tot je een smal zandpad ziet met een bordje ‘Duinvliet’ (het bordje is vaak half verborgen achter struiken, dus kijk goed). Het pad is ongeveer 1,2 km lang en loopt in een lus terug naar de Duinweg. Onderweg kom je geen faciliteiten tegen: geen wc’s, geen bankjes, geen waterautomaat. Wel vind je twee uitkijkpunten (ongeveer op 400m en 900m) waar je even kunt zitten op een van de grote, platte stenen die daar liggen. Het terrein is zanderig en oneffen – draag stevige schoenen (of in ieder geval geen slippers). Fietsen is mogelijk, maar niet aan te raden: het pad is te smal en het zand maakt het lastig. Alternatieve route: Als je liever niet terugloopt, kun je na de lus via de Duinweg terugwandelen naar de stad (ongeveer 2 km extra).
Het beste moment om naar Duinvliet te gaan is vroeg in de ochtend (7-9u) of laat in de middag (15-17u), wanneer het licht zacht is en de duinen een gouden gloed krijgen. In het voorjaar (april-mei) staan de duinen vol witte duinroosjes en paarse duinviooltjes, en in de herfst (oktober-november) kleuren de struiken rood en geel. Winter is ook prachtig: het pad is vaak verlaten, de lucht is fris en de duinen lijken nog wilder. Mijd het in de zomer rond 12-15u – dan is het zand heet, de lucht trilt van de warmte en het pad kan druk zijn met dagjesmensen. Als je zonondergang wilt zien, ga dan naar het eerste uitkijkpunt (400m) en neem een thermosfles thee mee – het is de enige plek waar je de zon achter de duinen ziet zakken zonder andere mensen in je gezichtsveld.
Kom voor 9u ’s ochtends in het weekend – dan is het pad nog leeg en liggen de dauwdruppels op het helmgras, wat het licht prachtig breekt. De eerste 200 meter zijn dan ook het mooist.
Zoek bij het tweede uitkijkpunt (900m) naar de grote, platte steen met de initialen ‘JH + MW 1987’ erin gekrast. Als je daar gaat zitten, heb je het beste uitzicht over de duinvallei – maar wees stil, want soms zie je hier konijnen of een vos in de struiken scharrelen.
Neem een kleine schep mee (of gebruik je handen) en graaf bij het eerste uitkijkpunt 10 cm diep in het zand – je vindt vaak kleine, witte schelpen uit de IJstijd, achtergelaten door de zee toen de duinen nog strand waren.
Als je na 17u komt, neem dan een zaklamp mee. Het pad is ’s avonds donker, maar de sterrenhemel boven de duinen is onverlicht en adembenemend – je ziet hier meer sterren dan in de stad, en soms zelfs de Melkweg als het helder is.
Ja, het is veilig – het is een open, goed zichtbaar pad in een drukbezocht natuurgebied. ’s Avonds zijn er soms hardlopers of wandelaars, maar het is nooit helemaal verlaten. Neem wel een telefoon mee met geladen batterij, en laat iemand weten waar je bent.
Ja, honden mogen aan de lijn (van 1 april tot 1 oktober). Van 1 oktober tot 1 april mogen ze los, maar je moet ze onder controle houden (er lopen soms schapen in de buurt). Neem een zakje mee – er zijn geen afvalbakken.
Technisch gezien ja, maar het is niet aan te raden. Het zand is diep en los, het pad is smal en er lopen vaak wandelaars. Als je toch gaat, kom voor 8u ’s ochtends om botsingen te voorkomen.
Nee, er zijn geen officiële bankjes, maar er liggen grote, platte stenen bij de twee uitkijkpunten waar je kunt zitten. In de zomer liggen er soms natuurlijke ‘zitplekken’ in het helmgras, maar die zijn niet altijd comfortabel.
Ja, maar niet op het pad zelf (dat is verboden om de natuur te beschermen). Je mag buiten het pad, op een van de duinhellingen, zitten. Neem al je afval weer mee – er zijn geen prullenbakken, en achterlaten van afval leidt tot boetes.