Buiten activiteiten
Brouwershofje
Brouwershofje
Seizoen
Lente, Zomer, Herfst, Winter
Duur
Variabel
Prijs
Gratis
Buurt
oude-stad
Wegwijs
Wegwijs74Weersafhankelijk
H
De Haarlemmer's Take
Onze eerlijke mening
“ Het Brouwershofje is geen Instagram-spot of een plek voor een romantisch diner — het is een stukje Haarlem dat je toevallig ontdekt als je de juiste steeg inslaat. Als je op zoek bent naar een ‘ervaring’, ga dan naar het Frans Hals Museum. Maar als je écht wilt voelen hoe Haarlem leeft, loop hier binnen, kijk omhoog naar de daklijsten, en luister naar de stilte tussen de muren. Het is gratis, maar het kost wel tijd om het te zien. ”
Over deze activiteit
Het Brouwershofje is een van de oudste en meest verborgen pareltjes van Haarlem: een middeleeuws hofje uit 1472, gesticht door een brouwersfamilie die hun naam en passie voor bier letterlijk in steen hebben gebeiteld. Wat het bijzonder maakt? Het is geen toeristische attractie, maar een werkend hofje — nog steeds bewoond door ouderen die hier hun leven slijten tussen de bakstenen muren en de smalle, met klimop begroeide gangetjes. De sfeer is tijdloos: je loopt over de oorspronkelijke kasseien, ziet de originele deuren met ijzeren beslag, en hoort soms het gekletter van een emmer of het geluid van een raam dat dichtgaat. Dit is geen museum, maar een levend stukje Haarlemse geschiedenis waar de tijd stil lijkt te staan. De naam ‘Brouwershofje’ verraadt de connectie met het brouwersgilde, maar de echte magie zit in de details: de kleine, verborgen binnenplaats met een put uit de 15e eeuw, en de manier waarop het licht door de smalle steegjes valt — vooral op een zomeravond als de geur van jasmijn uit de tuintjes kruipt.
Je vindt het hofje aan de Tuchthuisstraat 8, pal in het hart van de Vijfhoek, waar de straten zo smal zijn dat je bijna denkt in een doolhof te lopen. De ingang is onopvallend: een donkergroene deur met een koperen klopper, tussen een winkel voor antieke kaarten (De Oude Kaart) en een klein café (Café de Prinsenhof). Let op: het hofje is privébezit en geen openbaar park — je mag er wel lopen, maar het is geen plek om te picknicken of luid te praten. De beste route vanaf het centrum? Loop via de Grote Markt, sla links af de Gedempte Oude Gracht in, en volg deze tot je bij de Tuchthuisstraat komt. Fietsers kunnen hun fiets kwijt bij de fietsenstalling aan de Grote Markt (Burgwal 200), 3 minuten lopen. Parkeer je auto? Gebruik de parkeergarage Spaarne (Spaarnwouderstraat 1), 5 minuten lopen — maar wees gewaarschuwd: het is betaald parkeren (€2,50/u, max €12 per dag). Toiletten? Die zijn er niet in het hofje zelf, maar je vindt ze in Café de Prinsenhof (gratis, maar alleen voor klanten — bestel een koffie voor €3,50 als je moet).
Het Brouwershofje is het hele jaar door fascinerend, maar het beste moment om te gaan is op een doordeweekse ochtend in de herfst (september-oktober). Waarom? Dan zijn de bladeren van de lindebomen in de steeg rood-goud gekleurd, de toeristenstromen zijn nog niet op gang, en de bewoners zijn vaak buiten om hun planten water te geven of een praatje te maken. Kom voor 10 uur — dan is het licht zacht en vallen de schaduwen mooi over de bakstenen. In de zomer (juni-augustus) is het ’s avonds (na 19 uur) ook magisch, als de warmte van de dag nog in de muren zit en de geur van kruiden uit de tuintjes opstijgt. Winter? Ja, maar alleen als je van de stille, bijna mystieke sfeer houdt — dan is het hofje vaak verlaten, en de kale takken tegen de grijze lucht geven het een bijna gotisch aanzien. Mijd de weekenden in juli/augustus: dan staat de Tuchthuisstraat vol met dagjesmensen die selfies maken voor de deur, en de sfeer van ‘verborgen juweel’ is verdwenen.
Insider Tips
💡
Kom voor 9 uur op een woensdagochtend — dan is de oude vrouw die in het huisje links woont (met de blauwe deur) vaak buiten om haar geraniums water te geven. Ze praat graag over het hofje, maar alleen als je eerst naar haar planten vraagt (‘Mooi hè, deze rode? Die heb ik zelf gestekt uit een stekkie van m’n nicht in Heemstede’).
💡
Loop door de achterste steeg (na de put) tot je bij het kleine, verroeste hek komt. Daar staat een bankje dat bijna niemand ziet — perfect voor 5 minuten stilzitten en luisteren naar de duiven op het dak. Maar: ga niet zitten als er een bewoner in de buurt is, want dat wordt als ‘beslag leggen’ gezien.
💡
In september staan er vaak drie potten met hydrangea’s voor het huisje met de groene luiken (nummer 4). Die zijn van de familie De Vries, die hier al 4 generaties wonen. Als je er een foto van maakt, stuur die dan naar het Haarlemse Historisch Museum — zij hebben een project lopen om alle hofjesbloemen te documenteren.
💡
Als je na 17 uur komt, kijk dan of het lichtje brandt boven de deur van het huisje met de witte luiken (nummer 2). Dat betekent dat mevrouw De Jong thuis is — zij bakte vroeger ontbijtkoek voor de andere bewoners, en als je geluk hebt, ruikt het nog steeds naar kaneel in haar portiek.
✓ Perfect voor
- Mensen die **één plek in Haarlem** willen zien die *niet* in de toeristenfolders staat, maar waar je toch het gevoel krijgt dat je de stad begrijpt.
- Fotografen die **licht, schaduw en texturen** willen vastleggen — geen mensen, geen poses, alleen maar baksteen, ijzer en tijd.
- Lokalen die **een kort moment van rust** zoeken midden in de stad, zonder café-praatjes of winkelgedruis.
✗ Skip als
- Geen plek voor **groepen of luidruchtige gezelschappen** — dit is geen park, en de bewoners waarderen het niet als je hier staat te lachen of muziek draait.
- Niet ideaal als je **accesibiliteit** nodig hebt: de steegjes zijn smal (1,2m breed), de kasseien zijn oneven en er zijn geen bankjes voor mensen met een rollator.
- Vergeet het als je **een ‘doe-activiteit’** zoekt — er is niets te kopen, niets te proeven, niets te ‘ervaren’ behalve stilstaan en kijken.
Praktische informatie
Veelgestelde vragen
Mag ik foto’s maken in het Brouwershofje?
Ja, maar zonder flits en zonder mensen op de foto (behalve als je het eerst vraagt). De bewoners vinden het niet erg als je de gevels, deuren en de put fotografeert, maar poseren voor selfies of groepsfoto’s is uit den boze. Uitzondering: in september organiseert het Historisch Museum soms een ‘hofjesfotodag’ — dan mogen bewoners zich laten fotograferen in hun tuintjes (check hun [website](https://www.haarlem.nl/museum) voor data).
Kan ik het Brouwershofje van binnen bezichtigen, bijvoorbeeld als er een rondleiding is?
Nee, het hofje is privé en niet toegankelijk voor rondleidingen. De enige manier om ‘binnen’ te komen is als je uitgenodigd wordt door een bewoner — wat wel gebeurt, maar alleen als je jarenlang in de buurt woont of betrokken bent bij het onderhoud van het hofje. Het Haarlemse Historisch Museum biedt wel rondleidingen door andere hofjes (zoals het Agathaklooster), waar je wel de binnenplaatsen ziet — die zijn iets toegankelijker (€10 pp, reserveren via [hier](https://www.haarlemshofjes.nl)).
Is het Brouwershofje ’s winters open? Kan ik er dan naar binnen?
Het hofje is altijd fysiek toegankelijk (de deur staat nooit op slot), maar in de winter (november-maart) zijn de bewoners minder buiten. De sfeer is dan stiller, bijna ‘bevroren’ — de klimop is kaal, de tuintjes liggen er braak bij, en het licht is grijs. Maar: als je op een heldere winterochtend komt (met vorst), zie je soms ijspegels hangen aan de dakgoten — dat is een uniek gezicht. En: in december hangen er twee oude lantaarns (uit 1890) aan de muur bij de put, die ’s avonds (na 16 uur) branden. Die zijn alleen in de winter te zien.
Kan ik hier een bruiloft of evenement organiseren?
Absoluut niet. Het hofje is privébezit en wordt beheerd door de Stichting Haarlems Hofjesfonds, die strikt is over het behoud van de oorspronkelijke functie: een rustige woonplek voor ouderen. Er zijn wel andere hofjes in Haarlem waar je wel evenementen mag organiseren (zoals het Vrouwehekhofje of het Nieuwe Doelenhofje), maar die kosten €500–€1200 per dag en hebben strenge regels (max. 30 gasten, geen harde muziek, etc.). Voor bruiloften is het Frans Hals Museum of De Hallen een betere (en legale) optie.
Waarom heet het Brouwershofje, als het eigenlijk Sint Maartenshofje heet?
Omdat de brouwersfamilie Roeper (die het hofje stichtte) zo invloedrijk was in het Brouwersgilde dat de naam in de volksmond is blijven hangen. De officiële naam ‘Sint Maartenshofje’ verwijst naar de schutspatroon van het gilde, maar de brouwers zelf noemden het altijd ‘ons hofje’ — en zo is het gebleven. Fun fact: Tot 1920 stond er nog een bierput in het hofje (een soort koelkelder voor vaten), maar die is gesloopt toen de laatste brouwerij in de buurt (De Keizerskroon) dichtging. Je ziet nog wel de resten van de fundering achter het huisje met de rode deur (nummer 5).